doktor nauk prawnych, pułkownik Korpusu Oficerów Sądowych Cesarskiej i Królewskiej Armii, generał brygady Wojska Polskiego.
Uczył się w gimnazjum w Krakowie (inna informacja: ukończył I gimnazjum w Rzeszowie w 1888r.), a następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego 1893.
W okresie od 30 maja 1893 do 1 listopada 1918 był oficerem Korpusu Oficerów Sądowych Cesarskiej i Królewskiej Armii. W czasie I wojny światowej, od 1 sierpnia 1914 do 15 września 1915 pełnił służbę na froncie.
Służba w Wojsku Polskim
Do służby w Wojsku Polskim przyjęty został na podstawie dekretu L. 462 Naczelnego Wodza z dnia 1 lutego 1919 [1]. Został sędzią Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie.
26 marca 1921 Naczelny Wódz dekretem Nr L. 2783 zatwierdził go w stopniu generała podporucznika Korpusu Sędziowskiego z dniem 1 kwietnia 1920 [2].
Z dniem 1 września 1921 przeniesiony został w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru [3].
Zmarł bezpotomnie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w części wojskowej przy ulicy Prandoty.
Awanse
podporucznik – 1893
porucznik – ?
kapitan - ?
major – ?
podpułkownik - ?
pułkownik – 1917
generał podporucznik – zatwierdzony 26 marca 1921 z dniem 1 kwietnia 1920, a następnie zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
Przypisy
Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 13 z 1919.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 02.04.1921 r.
Dekret L. 3081 NW z dnia 25 czerwca 1921 w: Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 28, poz. 1139. Piotr Stawecki oraz Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski jako datę przeniesienia w stan spoczynku podają 15 września.
Bibliografia
Kryska-Karski Tadeusz i Żurakowski Stanisław, Generałowie Polski Niepodległej, Warszawa 1991, s. 83.
Stawecki P., Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: „Bellona”, 1994, s. 93, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.